💜 شوک انرژیِ فرسایشی و چرخش بانک‌های مرکزی

⬅️ دکترین سنتی سیاست پولی، شوک‌های سمت عرضه را موقتی می‌دانست و افزایش نرخ بهره را به دلیل آسیب به رشد و اشتغال، پرهزینه‌تر از خود شوک تلقی می‌کرد؛ اما تداوم چندماهه جنگ و ماندگاری قیمت‌های بالای انرژی، فرض «گذرا بودن» این شوک را زیر سؤال برده است. ⬅️ خطر اصلی دیگر صرفاً گرانی نفت نیست، بلکه سرایت آن به ذهنیت خانوارها و شرکت‌هاست؛ چراکه افزایش هزینه انرژی می‌تواند به دستمزدها، قیمت‌گذاری و انتظارات تورمی نفوذ کرده و یک شوک موقت را به تورمی ماندگار تبدیل کند. ⬅️ نمودار بلومبرگ نشان می‌دهد بازارهای سوآپ (Swap) اکنون برای چند بانک مرکزی بزرگ، نرخ‌های بالاتری نسبت به قبل از جنگ قیمت‌گذاری می‌کنند؛ موضوعی که نشان می‌دهد انرژی عملاً به یکی از محرک‌های اصلی در انتظارات سیاست پولی تبدیل شده و بازارها به سمت یک موج انقباضی هماهنگ‌تر حرکت کرده‌اند. ⬅️ افزایش نرخ بهره بانک مرکزی اروپا، در کنار بالا رفتن احتمال انقباض بیشتر در آمریکا، ژاپن و سایر اقتصادهای بزرگ، نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران دیگر حاضر نیستند فقط منتظر فروکش کردن شوک بمانند. این رویکرد شاید بتواند تورم را مهار کند؛ اما بهای آن تضعیف رشد و اشتغال، در کنار افزایش ریسک رکود است. وبسایت کلینیک اقتصاد @econclinic

متن ثبت‌شدهٔ پست؛ برای دیدن نسخهٔ فعلی، منبع اصلی را باز کنید.